سرمقاله شماره ۲۴


استقبال از سال زراعی ۹۷

سال ۹۶ برای گندمکاران، دست اندرکاران صنعت و دولت همراه با دغدغه ها و چالش های زیادی بود. عدم کشت واریته های با کیفیت در کشت گندم از یک سو و از سوی دیگر حفظ و حراست از گندم تولید شده توسط تعاونی های روستایی موجب شده است که تهیه گندم مرغوب به عنوان بزرگترین مشکل کارخانجات آرد محسوب شود.
اخبار زیادی مبنی بر نگهداری گندم در تعاونی های روستایی منتشر شد که گندم در سطح زمین و فضای باز قرار داشت. در شرایطی که گندم در معرض هوای باز، باد، باران و گرد و غبار قرار می گیرد و از آسیب حشرات و جانوارن نیز در امان نخواهد بود، نمی توان انتظار داشت گندم خوبی به دست سیلوداران برسد.
افزودن بیش از اندازه سموم در سیلوهای نگهداری گندم مجاز نیست و سیلوداران نمی توانند آسیب وارد شده به گندم را جبران کنند. گندمی که از ابتدا نیز شناسنامه دار نبوده با نگهداری نامناسب دچار آسیب بیشتری شده و در سیلو نیز بهبود کافی نخواهد یافت.
در مرحله بعدی گندم وارد کارخانجات آرد می شود. گندم بی کیفیت در نهایت منجر به تولید آرد با کیفیت پایین خواهد شد. زنجیره نان بایستی از سرچشمه و مبدا تصحیح شود. در این راستا چنانچه در فصل زراعی جدید دولت با برنامه ریزی صحیح، واریته های مرغوب و برخی حمایت ها را در اختیار کشاورز قرار دهد و خرید گندم را بر اساس کیفیت انجام دهد؛ کیفیت گندم بهبود خواهد یافت. تمام فعالان صنعت آرد بر این نظر صحه می گذارند که خرید گندم توسط دولت و نه بخش خصوصی و صرفاً افزایش قیمت خرید تضمینی، راه حل ناکارآمد برای ارتقاء سطح کیفی گندم است. امیدوارم در سال جدید با در نظر گرفتن افت مفید و غیر مفید استاندارد گندم، شاهد ایجاد رقابت در بین کشاورزان و عرضه گندم مطلوب تر در بورس باشیم. از طرفی با تمهیدات لازم برای واردات گندم مرغوب و اختلاط با گندم داخلی، به آرد با کیفیت تری دست یابیم.

 

 

حسین حدادی

قبلی کارخانجات آرد در بخش آسیاب نیاز به سرمایه گذاری و به روزرسانی تکنولوژی دارند
This is the most recent story.

بدون دیدگاه

پاسخ خود را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.