ضرورت مدیریت ریسک


سال ۱۳۹۷، برای دست اندرکاران صنعت و دولتمردان همراه با دغدغه ها و چالش های زیادی بود. افزایش نرخ دلار موجب توقف بسیاری از طرح های توسعه ای و دست نگه داشتن از سرمایه گذاری های کلان به خصوص در بخش صنایع غذایی شد. جهش ارز که زمینه ساز تورم اقتصادی کلان در کشور بود، ناشی از تحولات سیاسی و اقتصادی کشور و رفتار جهانی با اقتصاد ایران ونحوه عملکرد دولتمردان در مدیریت ریسک بود که در نهایت کند شدن حرکت چرخه اقتصادی را به همراه داشت.

نوسان قیمت ارز، قیمت کالاهای وارداتی و واسطه ای را با افزایشی محسوس مواجه نمود. افزایش هزینه های تولید، عدم امکان رقابت نیز موانع بعدی بود که ایجاد شد. تاثیر افزایش نرخ ارز بر صنعت غلات و فرآورده های آن نیز با افزایش هزینه خرید و نگهداری ماشین آلات خارجی و مواد اولیه وارداتی خود را نمایان کرد.

نکته مثبت در این میان بحث تامین گندم مورد نیاز صنایع تا پایان اسفندماه سال ۹۷ بود که خوشبختانه با کمبودی مواجه نشد و صنایع با تکیه بر ذخایر داخلی روی پای خود ایستادند. آنچه که می تواند نیروی محرکی دوچندان برای مدیران صنایع غذایی در سال ۹۸ باشد، مدیریت ریسک با برنامه ریزی بلندمدت است. هرچند دولت مردان در تلاش هستند تا بتوانند برای بخش خصوصی راهکارهای کارآمدی را ارائه دهند اما مدیریت ریسک باعث می شود تا اضطراب در بخش تولید تا حد معقولی کنترل شود و گامی در جهت بقا و تداوم واحدهای تولیدی به عنوان سرمایه های ملی باشد.

قبلی پاژپیمان؛ سازنده اولین سیلو با ظرفیت 10 هزار تن در استان گلستان
بعدی آشنایی کامل با میله های آویز الک مکعبی (Plansifter Suspension Rods)

بدون دیدگاه

پاسخ خود را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.