حضورموثر تکنولوژی پتکوس در ترانزیت غلات ایران

جاي پاي محکم سيلوهاي پتکوس در بنادر کشور

پتکوس بعنوان یک شرکت ریشه دار و پر سابقه در سال ۱۸۶۲ برای ساخت تجهیزات انتقال غلات و خطوط تولید بذر تأسیس شد. از سال ۲۰۱۰ با تبدیل پتکوس به گروه صنعتی فعالیت این شرکت در قالب چهار شرکت بزرگ گسترش پیدا کرد. شرکت مولن ماشین (MMW) با۱۳۰ سال سابقه در آلمان توسط پتکوس در سال ۲۰۱۰ خریداری شد که فعالیت اصلی آن ساخت دستگاه‌های تولید آرد و خوراک دام است. شرکت دوم PETKUS Engineering بود که در حوزه مدیریت پروژه‌های بزرگ از جمله سیلو، کارخانه آرد وکارخانه نشاسته غلات است. شرکت سوم موسسه Rober Institute که نام قدیم شرکت پتکوس است و با حضور متخصصان ماهر تنها به تحقیق و توسعه بر روی دستگاه‌ها و تکنولوژی‌های جدید می‌پردازد. شرکت چهارم PETKUS Technology است که کار اصلی آن تولید سیستم‌های انتقال غلات تا ظرفیت‌های ۸۰۰ تن در ساعت و همچنین ساخت دستگاه‌های بوجاری، پیش بوجاری، خطوط تولید بذر و خشک کن غلات می باشد. امروز PETKUS در کل دنیا دارای ۸۷ دفتر مستقیم و نمایندگی است. دفتر ایران در دو سال اخیر تبدیل به دفتر مستقیم شده است که در حال حاضر از لحاظ خدمات طراحی مهندسی کشورهای ایران، ترکیه و گرجستان را پوشش می‌دهد.در دو سال اخیر شاهد سرمایه گذاری‌های عظیم گروه صنعتی پتکوس در ایران بودیم. همین مسأله بهانه گفتگوی اختصاصی نشریه نگاشته با مهندس محمدرضا نجفی، مدیرعامل پتکوس ایران شد که با هم میخوانیم؛

سرمایه گذاری پتکوس در تکنولوژی آردسازی MMW

مدیرعامل شرکت پتکوس ایران در ابتدا و در پاسخ به این سوال که آیا MMW یک شرکت ورشکسته‌ است، گفت: مالکین قبلی این شرکت تنها بر روی شرکت‌های دولتی تمرکز نموده بودند پروژه هایی در کشورهای روسیه، مصر و سوریه که در امتداد پروتکل‌های سیاسی و اقتصادی بین سران کشورها بسته می‌شد. زمانی که این شرکت توسط پتکوس خریداری شد، ورشکسته نبود اما به هیچ وجه هم شرایط خوب امروز را نداشت. در طول این مدت، شرکت پتکوس اقدام به سرمایه‌گذاری مستقیم در MMW نمود و این سرمایه‌گذاری همچنان ادامه دارد.
وی یکی از ویژگی‌های اصلی MMW را توان تولید خطوط آسیاب نشاسته، گلوکز و فروکتوز دانست و افزود: درحال حاضر کارخانه ای با ظرفیت تولید روزانه ۸۵۰ تن در روسیه و یک خط تولید ۴۰۰ تن در روز نیز در آلمان نصب شده است. MMW بعنوان یک شرکت رو به رشد تمام خطوطش را در خود آلمان تولید می‌کند و هیچ کارگاهی در کشوری دیگر ندارد لذا بازار هدف این شرکت کسانی است که تنها به دنبال تکنولوژی آلمانی هستند حتی اگر تعداد مشتریان اندک باشد، تنها مسئله مهم، کیفیت قابل قبول تکنولوژی و قطعات ساخت اروپا است.

نگاه منفی به تکنولوژی اروپای شرقی، نگاهی ناشیانه است

این مدیر فعال در حوزه صنعت با اشاره به اینکه برخی افراد، شرکت MMW را معادل تکنولوژی آلمان شرقی و اروپای شرقی می دانند، گفت: درحال حاضر بسیاری از شرکت‌های شناخته شده در صنعت از جمله شرکت معتبر اشمیت زگر که توسط بولر خریداری شده، در آلمان شرقی قرار دارد. همچنین عمده تولیدات شرکت زیمنس در شرق آلمان تولید می‌شود لذا معتقدم نگاه منفی به تکنولوژی شرق آلمان، برداشتی منفی و یک اظهار نظر ناشیانه از موقعیت یک کارخانه است. سالهای سال است که آلمان شرقی و غربی وجود ندارد و بسیاری از کارخانجات معتبر آلمان در شرق این کشور که فضایی بکرتر دارد، واقع شده اند. امروز آلمان یک نظام واحد صنفی و استانداردی واحد برای تولید دارد و هیچ آثاری از شرقی و غربی بودن تکنولوژی در این کشور دیده نمی‌شود. وی افزود: سرعت پیشرفت تکنولوژی آنقدر بالاست که گاهی تجهیزات در کشورهایی تولید می‌شود که اصلاً سابقه صنعتی و تولیدی ندارند. برای مثال ترکیه جزء کشورهایی است که در ۳۰ سال گذشته اصلاً جایگاهی در صنعت نداشت اما امروز به بسیاری از کشورها و حتی خود ایران، در زمینه های مختلف صادرات دارد.

نهضت سیلوسازی در ایران به انحراف کشیده شد!

مهندس نجفی در ادامه به مسئله سیلوسازی پرداخت و نامگذاری نهضت را برای طرح سیلوسازی، موجب انحراف این طرح دانست و گفت: مفهوم نهضت یعنی موج، یعنی مسئله ای که به صورت بحران باید به آن نگاه کرد و تجربه نشان داده در این موجها و بحران‌ها همیشه انحراف ایجاد می شود. در نهضت‌ سیلوسازی وام جذابی منظور شد و بسیاری از سرمایه گذاران که که هیچ ربطی به گندم و سیلوسازی و حتی کمترین دانش در این حوزه نداشتند، برای سیلوسازی اعلام آمادگی کردند. اغلب این افراد با خرید زمینی در بیابان و تغییر کاربری زمین های اجدادی خود، موفق به اخذ وام شدند. امروز باید قضاوت کنیم که وامها چقدر بهره‌وری داشته‌اند و کسانی که کارخانه دار آرد و اهل صنعت بودند وسیلو ساختند چقدر توانستند درآمدزایی کنند؟!
وی تمامی این مسائل را نتیجه عدم نظارت فنی و اقتصادی دولت بر پروژه‌ها دانست و گفت: دولت با محدود کردن مجوزها موجب رواج رانت و بازار سیاه در سیلو شد. از سوی دیگر در ابتدای طرح آنقدر مجوز بدون توجیه فنی اقتصادی صادر شد که نتایج وخیمی داشت اول اینکه مجوزها پی‌گیری نشد، بسیاری از سیلوها بدون مکانیابی صحیح ساخته شد، قرار بود سیلوهای دولتی که عمدتاً فرسوده‌اند به بخش خصوصی واگذار شود اما نه تنها این اتفاق نیفتاد بلکه هم ظرفیت‌های سابق دولت برجای ماند و هم سیلوهای جدیدی فقط بدلیل قیمت پایین تکنولوژی ساخته شد که به ضرس قاطع اعلام می‌کنم اکثراً با مشکل فنی مواجه شدند.
مدیرعامل پتکوس ایران با ابراز خرسندی از اینکه با گذشت زمان، نگاه ها به سیلو تخصصی‌تر شده، اذعان داشت: باید به تجربه کشورهای پیشرفته نگاهی بیندازیم اینکه سیلو در سه لوکیشن که شامل محل تولید (سیلوهای مزارع)، محل تبدیل (کارخانجات آرد) و مبادی ورودی و خروجی جهت واردات و صادرات (بنادر و مناطق آزاد) اجرا می گردد. ساخت سیلو در غیر از این موارد بواقع توجیه ندارد. امروز مشتری‌ها به همین سادگی از هر جایی سیلو نمی‌خرند و بسیار تخصصی‌تر و فنی‌تر بدنبال سیلو هستند. در نتیجه ارزش کیفیت و تکنولوژی پتکوس واقعاً مشخص شده است. جالب است بدانید ۹۰درصد متقاضیانی که به ما مراجعه می‌کنند منتظر قیمتی بالا هستند اما در بسیاری موارد تا ۴۰درصد از قیمت ذهنی آنها ارزانتر پروژه را تحویل می‌دهیم و در مواردی حتی قیمت ما با سازندگان ترک برابری می‌کند و دلیل این مسأله ۲ چیز است؛ اول اینکه قیمت آهن گالوانیزه براساس قیمت جهانی است و دوم اینکه پتکوس ایران دفتر مستقیم است و نه دفتر نمایندگی. لذا ما به دنبال دلالی نیستیم و قیمت مستقیم آلمان را اعلام می‌کنیم و در نهایت خدمات مهندسی و فنی را از دفتر ایران، پوشش می‌دهیم.

سیلو، یک دینامیت آماده انفجار…

نجفی با انتقاد از اینکه بسیاری، سیلو را فاقد تکنولوژی خاص می دانند، گفت: به عقیده من هر تکنولوژی در عین سادگی، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد از یک جنبه سیلوسازی ساده و از سوی دیگر بسیار پیچیده است. سیلو مانند یک دینامیت آماده انفجار است. طبق نمونه‌هایی که متأسفانه در ایران دیده شده این سازه به راحتی می‌تواند واژگون و یا متلاشی شود. بسیاری از تجهیزات انتقال در سیلوهای امروز کشور، برای استفاده محدود در سال هم جواب نمی‌دهد و اغلب با خرابی روبرو می‌شوند.
وی با طرح این سوال که آیا باید در کشور سیلو تولید کنیم یا خیر، گفت: من همیشه طرفدار این ایده بودم. اما باید به این نکته توجه نمود که ساخت سیلو در ایران چه توجیه اقتصادی دارد؟ ما کارخانجات بین‌المللی و بزرگی را مانند شرکت Prado در اسپانیا داشته‌ایم که ورشکست شده‌اند. امروز رقابت شدید و نفس گیری در بین سیلوسازان اروپایی، امریکایی و حتی چین و ترکیه وجود دارد. چرا که برای داشتن کارخانه سیلو باید ظرفیتی داشت که در سطح بین‌المللی پاسخگوی ساخت پروژه باشد. امروز اگر به امید بازار ایران، سیلو در داخل بسازیم، نمی‌توانیم ادامه دهیم لذا بالاجبار سراغ کیفیت‌های پایین‌تر می‌رویم تا کارخانه را نجات دهیم. معتقدم ما ظرفیت کافی برای سیلوسازی در ایران نداریم، مگر اینکه در ایران و به صورت Joint با شرکت های معتبر دنیا سیلو ساخته و بتوانیم به اروپا و سایر کشورها صادر کنیم. البته بسیاری از بخش‌های جانبی سیلو از جمله اتوماسیون سیلو، برخی سازه‌های فلزی مثل برج کار و کته دریافت گندم، امروز در داخل کشور تولید می‌شود و نباید آنها را از کشورهای خارجی با صرف هزینه‌های بالا وارد کرد!

بنادر ایران میزبان سیلوهای پتکوس آلمان

این فعال سیلوسازی در بخش بعدی به یکی از مهمترین فعالیت‌های پتکوس، سیلوسازی بنادر که از لحاظ طراحی و ساخت بسیار متفاوت از سایر سیلوها در خشکی است، اشاره کرد و گفت: یک سیلو در کارخانه آرد ممکن است در سال، ۵ تا ۶ بار، پر و خالی شود اما در سیلوهای بنادر ممکن است ماهانه ۱۰ تا ۱۵ بار پر و خالی شود لذا نیاز به ظرفیت تخلیه و بارگیری بسیار بالا دارد. امروز پتکوس آلمان در کل دنیا ۴ میلیون تن سیلو از ظرفیت ۱۰ هزار تن تا ۲۰۰ هزار تن اجرا نموده است. سیلو در بنادر باید از نظر تجهیزات بسیار با کیفیت و با اطمینان و تکنولوژی بالا باشد و ما این مسأله را در بنادر ثابت کردیم. سرمایه گذارانی را داشته ایم که از ترکیه سیلو خریداری کرده اند اما بعد از حدود ۱۴ ماه تمامی تجهیزات سیلو باز شده و تجهیزات پتکوس آلمان را جایگزین نموده اند. پیام این اتفاق واضح است؛ کار صنعتی سنگین نیاز به تجهیزات با کیفیت و قابلیت اطمینان بالا دارد تا در نتیجه بازگشت سرمایه نیز اتفاق بیفتد.خوشحالم اعلام کنم که امروز غیر از یک پروژه، تمام سیلوهای فلزی بنادر از تکنولوژی پتکوس هستند و رزومه‌ای پرافتخار را در حوزه سیلوهای بندری در ایران اجرا نمودیم.

ساخت بیش از ۱۰ پروژه سیلو توسط پتکوس در بنادر ایران

مهندس نجفی در بخش بعدی به پروژه های این شرکت گذری انداخت و اذعان داشت: نگاهی به پروژه های پتکوس در دوسال اخیر هر کسی را متوجه این قضیه می کند که سازمان بنادر با یک دید ملی برای ساخت سیلوهای ماندگار، سراغ بهترین تکنولوژی رفته است. سازمان بنادر و دریانوردی با دیدگاهی روشن و صحیح و با علم به اینکه در این پروژه‌ها سهیم هستند مانع ورود تکنولوژی‌های درجه ۲ و ۳ به بنادر ایران شده است.
۱ـ پروژه فولاد صنعت نور در بندر امیرآباد با ظرفیت ۲۵ هزار تن در فاز اول انجام شده و ۱۰ هزار تن در فاز دوم در حال انجام است.
۲ـ پروژه عصر متین شمال در بندر امیرآباد با ۳۵ هزار تن ظرفیت که از نسل سیلوهای جدید پتکوس بوده و با سقفی متفاوت که خاص بنادر طراحی شده، در مرحله نصب تجهیزات است.
۳ـ پروژه بهدیس تجارت در بندر امیرآباد با ۷۰ هزار تن ظرفیت که تجهیزات انتقال آن متعلق به پتکوس می‌باشد.
۴ـ پروژه شرکت دریا گستر مازندران که ساخت آن با ۴۵ هزار تن ظرفیت از ماه گذشته آغاز شده است.
۵ـ پروژه شرکت تعاونی آرد برلیان با ۴۰ هزار تن ظرفیت در حال طراحی می باشد.
۶ـ پروژه شرکت پاسارگاد نور آسیا در بندر نوشهر که در فاز اول ۲۰ هزار تن انجام شده و در فاز دوم به ۴۰ هزار تن می‌رسد، فوندانسیون آن کامل شده و در حال ارائه تجهیزات است.
۷ـ پروژه بندر انزلی با ۱۵ هزار تن در فاز اول نصب شده و در فاز دوم به ۳۰ هزار تن خواهد رسید.
۸ـ پروژه پاسارگاد نور آسیا در بندر امام که فاز اول ۵۰ هزار تن تعبیه شده و در فاز دوم به ۱۰۰ هزار تن خواهد رسید.
۹ـ پروژه شرکت پارسیان ریل شرق اولین پروژه سیلو که بر پایه حمل ریلی غلات و بسیار خاص طراحی شده که طراحی آن ۳ ماه به طول انجامید. ظرفیت آن ۱۰۰ هزار تن در ۲ فاز است که فاز اول در حال نصب است.

ظرفیت های بزرگ بندری نوید بخش سوآپ غلات در ایران

وی با اشاره به حذف تحریمها، بنادری چون امام خمینی، شهید رجایی و چابهار در جنوب و بنادر امیرآباد، انزلی و نوشهر در شمال کشور را در زمره بنادری دانست که دارای پتانسیل مناسب برای ساخت سیلو و تجارت غلات هستند. نجفی تأکید کرد: بحث سوآپ غلات بالاخره در ایران انجام خواهد شد. درچند ماه اخیر شرکای روسی، قزاق و اوکراینی ما شدیداً به دنبال سوآپ غلات هستند که نیاز به ظرفیت‌های کافی در بنادر شمالی و جنوبی دارد.
از این فعال عرصه سیلو و آردسازی در خصوص برنامه های آتی شرکت پتکوس پرسیدیم. وی پاسخ داد: پتکوس در پروزه بنادر بسیار عمیق شده و بزودی مجوز مشاوره فنی را از وزارت مسکن و شهرسازی جهت ارائه خدمات مشاور فنی اخذ خواهیم نمود. در آینده با تقویت بخش‌های مهندسی عمران و مشاوره‌های فنی امکان اجرای پروژه به صورت EPC نیز برای شرکت امکان پذیر خواهد بود.
از سوی دیگر تمرکز بر تأسیسات ذخیره‌سازی قدیمی و اقدام برای تجهیز، بروزرسانی و نوسازی این پروژه‌ها در سالهای آینده برای پتکوس بسیار جذاب خواهد بود.
در حوزه تجهیزات آرد نیز باید اعلام کنم که MMW به دنبال سهم خود در بازار است و با احترام به تمامی کسانی که تکنولوژی خوب ارائه می کنند، تنها بدنبال ایجاد رقابتی سالم در حوزه تکنولوژی است که در نتیجه به نفع کارخانجات آرد خواهد بود چرا که در رقابت است که صنایع با انتخاب مواجه شده و بهترین شرایط را می توانند از شرکت ها اخذ کنند.
آقای مهندس نجفی در پایان ضمن آرزوی سالی سرشار از موفقیت و رونق اقتصادی برای تمامی فعالان عرصه گندم و آرد، تأکید داشت:
“سرمایه گذاران و صنعت گران ایرانی لیاقت و شایستگی بهره مندی از بهترین تکنولوژی و کیفیت در سطح جهانی را دارند که آلمان همیشه شریک مطمئنی برای این منظور بوده است و این را در طول تاریخ صنعتی ایران اثبات کرده است.”

قبلی نگاه فرامنطقه‌اي بولر به نقش ايران در جاده ابريشـم
بعدی ارزيابي نقش و اهميّت خمير ترش در فرمولاسيون خمير و نان حاصل از آن

بدون دیدگاه

پاسخ خود را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.