سرمقاله شماره ۱۵


آیا با توجه به کم آبی که کارشناسان برای اقلیم ایران پیش بینی کرده اند در سالهای آینده سازمان های مسئول و وزارت جهاد کشاورزی چه راهکاری را برای کاهش وابستگی ایران به گندم، مد نظر خواهند داشت؟
یکی از نکات حائز اهمیت در تامین امنیت غذایی هر کشوری توجه به کشت و مصرف غلاتی غیر از گندم است. بسیاری از کشورها کشت فرا سرزمینی و اجاره زمین هایی در کشورهای مستعد و بدون مشکل کم آبی را به عنوان راهکار حفظ امنیت غذایی کشورشان برگزیده اند. کشورهای توسعه یافته ای که با مشکل کم آبی مواجه اند تحقیقات و یافتن ارقام جدیدی از گندم که کمتر احتیاج به آب داشته و مقاوم به سن زدگی و بیماری ها می باشند را به عنوان راهکار عملی پیش رو دارند.
برنامه ریزی برای کاهش وابستگی به گندم و کسب اطمینان حاصل از حفظ امنیت غذایی کشور با توجه به آمار و ارقام کشت سایر محصولات کشاورزی بیشتر ضرورت می یابد.
دومین رتبه مصرف غلات بعد از گندم در کشور مربوط به برنج است که متاسفانه در تولید برنج هنوز کشورمان به خودکفایی نرسیده است و در کنار تولید سالانه ۴/۲ میلیون تن برنج در داخل کشور، حدود یک میلیون تن برنج وارد میکنیم. نِاز محصول ذرت نیز ۶ میلیون تن است که برای مصرف داخلی، حدود ۸/۴ میلیون تن سالانه ذرت وارد میکنیم. محصول جو سالانه حدود ۵/۳ میلیون تن در کشور تولید می شود که متاسفانه حداقل ۷۰ درصد آن در مزارع آبی تولید می گردد که در اثر کم آبی این آمار هم کاهش پیدا خواهد کرد. سیاست های خودکفایی متاسفانه نشان از ناکارآمدی آنها دارد. بخش عمده توجه مسولان معطوف به کسب خودکفایی درگندم هست و تبلیغ آن در رسانه ها گاهی مهمتر از پرداختن به سایر مسائل و مشکلات کشاورزی است.
با ذکر آمار و ارقام فوق توجه بیشتر به غلات غیر گندم امری اجتناب ناپذیر می باشد و در دراز مدت موجب حفظ بیشتر منابع ارزی کشور و ارتقاء سطح تغذیه برای مردم عزیز در فرآوردهای سود مند و همچنین پیشگیری از بیماری ها میشود و در نهایت وابستگی مطلق به گندم را از بین خواهد برد.

حسین حدادی

قبلی واردات گندم به معناي عدم خودکفايي نيست
بعدی آيا از دلايل سوختن متعدد موتورها و توقفات ناخواسته در کارخانجات آرد مطلع هستيد؟

بدون دیدگاه

پاسخ خود را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.