سرمقاله شماره ۱۶


صنعت آرد توان ایستادن دارد
قطر، پس از روسیه و ایران سومین کشور دارنده ذخائر نفتی است. خردادماه سال جاری قطر توسط پنج کشور عربی عربستان، امارات، بحرین،مصر ولیبی تحریم شد و این کشورها صادرات و واردات خود را با این کشور قطع کردند و فرصت خوبی را برای کشورهای منطقه فراهم کردند که به بازار قطر وارد شوند. قطع روابط دیپلماتیک عربستان، ایران را در کنار ترکیه و عمان قرار داد تا برای در دست گرفتن بازار قطر به رقابت بپردازد.
این بازار بلند مدت نیست و ادامه ی آن به روند روابط سیاسی این کشور و ایران بستگی دارد اما باید از موقعیت ایجاد شده استفاده کرد تا اشتباهی که در بازار روسیه در مناقشات ترکیه انجام شد، تکرار نشود. درحال حاضر چند استان صادرات غیرنفتی خود را به قطر آغاز کرده اند اما چالشی که بر سر راه صادر کنندگان قرار دارد، نبود شرکت های مدیریت صادرات (EMC)به عنوان پل ارتباطی میان تولید کننده و بازار جهانی است که به بازرگانان در بازارهای صادراتی خدمات ارائه می نماید.. حمایت دولت از EMC موجب اعمال نرخ ترجیحی تسهیلات صادراتی، حمایت های نمایشگاهی در خارج از کشور و معافیت مالیاتی صادرات می شود.
باید در نظر داشت که کشور قطر استاندارد سخت گیرانه ای برای واردات دارد و ایران باید کیفیت کالا را در نظر داشته باشد زیرا در صورت ارسال محصولاتی که استانداردهای مورد نیاز را ندارند امکان برگشت کالا وجود خواهد داشت که به نوعی فرصت سوزی است. افزایش هزینه های حمل و نقل نیز یکی دیگر از عواملی است که باید مورد بازبینی قرار بگیرد.
با توجه به خودکفایی گندم در کشور در حال حاضر ایران هم توان صادرات گندم و هم فرآورده های آن را دارد. فاصله ی نزدیک ایران با کشور قطر شانس ایران را نیز بیشتر کرده است اما برقراری خط مستقیم کشتیرانی وخطوط هوایی، ایجاد مناطق آزاد تجاری، برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی، گسترش توریسم، ایجاد بانک و تسهیل در صدور روادید تجاری برای سرمایه‌گذاران بخش خصوصی هر دو کشور از جمله زمینه‌های همکاری است که باید مورد توجه خاص قرار بگیرد. اخیرا ایران و قطر در مورد آن مذاکره داشتند و خوشبختانه نتایج مثبتی اتخاذ شده است. مسئولان کشورمان نیز پیشنهاد دادند که حداقل ۲ بانک در دو کشور برای شروع و توسعه همکاری‌ها مشخص شود، چرا که ابزار بانکی جهت سرمایه‌گذاری‌های مشترک نیاز است. دولت باید به غلات و فرآورده های آن کشور نگاهی غیردولتی و ارزآور داشته باشد و شانس فرآورده های گندم و غلات می تواند جرقه ای برای شکوفایی آزادسازی صنعت آرد در کشور باشد چرا که صنعت آرد ایران توان ایستادن بر روی پاهای خویش را دارد.

حسین حدادی

قبلی روند رو به رشد فعاليت هاي دفتر پتکوس در تأمين خطوط توليد آرد
بعدی صنعت بهبود دهنده، تحولي در دنياي نان

بدون دیدگاه

پاسخ خود را بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.